DETEKTYW HISTORII: Kościół św. Bartłomieja

9 KOMENTARZE

  1. Piyknie witom i Szczyns’c’ Boze

    O Tymplariuszach w nawionzaniu do naszych okolic juz kedys’ pod jednym z filmow Pana Mariana szkryflouech/spominouech.
    Chciouech dzisiej, inaczyj jak przewaznie to robia, nawionzac’ niy do geszichty bezpos’rednio, ale tym razym wiyncyj do legynd i berania starych ludzi ze Laband i okolicy. Powionza to ale tyszi ze geszichtom naszyj ziymi troszyczka. We filmie widac’ bpouo kamiynie kere pochodzom ze muru kos’cielnego i godka boua o podziynych przen’sciach. Zeby to wszysko godnie powionzac’ ze downymi legyndami i geszichto to cza spomniec’ ize czyns’c’ Sobiszowic boua posiaduos’ciom i ziymiom rodu von Welczkow. I co z tego? Juz godom.
    Te kamiynie to bouy ze kamiyniouomow kere bouy na gruntach tego rodu, a wszyske legyndarne przen’s’cia podziymne, kere som zwionzane ze posiaduos’ciami tego rodu; Stare Glywice (np tzw Spichlerz ze podziymnym przen’sciym i legynda o tam przebywajoncyj s’w. Jadwidze S’lonskyj, kos’ciou ze podobnymi przen’sciami we Laband, zamek Welczkow ze takimi przen’sciami, i to co spomniane bouo we tym filmie. Niy je tysz bez znaczynia o tzw „diobelskim kamiyniu” a raczyj legyndy o diobelskich kamiyniach – bo niy kozdy wiy ze w naszyj okolicy (w granicach miasta Glywice) bouo ich wiyncyj! Jak zresztom i tych legynd je wiyncyj o rozomaitych naszych diobelskich kamiyniach.
    Ale o tym juz trocha bouo a mozno i Pan Marian bydzie chciou jeszcze po tym porozprowiac’ kedys’ …

    Jo troszka ino przipomna ize naszy ziymie bouo downo tymu i we granicach cesarstwa, kere nazwia skrotowo „Austryjackim”. Zresztom godne funkcje peuniyli w nim i von Welczki.

    A sam juz puszczom wodzy niy ino fantazji ale i geszichcie kero siyngo aze do czasow niychrzes’cijanskich. Niych i widzow kerzy znajom niymiecko szpracha i po czyns’ci i polsko mowa zaintrygujom te wiadomosci ze filmu nr 1. Potym (film nr.2)to juz ino prywatne fantazje jednego chopa kere ale nawionzujom do filmu nr1.

    Przijymnego oglondania:

    Film nr.1:

    Film nr.2:

    To tak ino na apetyt i chociorz krotko, bo niydugo momy wilijo, to mom nadzieja ze tym razym niy ino je to do smaku „detektywow historii” ale i dlo miuos’nikow tajymniczych legynd:)

    Pyrsk!

    ps

    Wiadomos’ci o inkszych „diobelskich kamiyniach” ze terynu naszyj glywickyj ziymi mo i Pan Marian

    Jo narazie byda miec’ myniyj czasu, bezto prosza mi wyboczyc’ jak troszka myniyj mozno sam byda szkryflac’

  2. Hehe bardzo ciekawe, fajnie, że Pan wprowadza do odcinków gości, którzy opowiadają i z nimi Pan dyskutuje. Ciekawy obiekt Pan wybrał.

    • Kościoły – nie tylko katolickie – to skarbnica wiedzy. By poznać i rozwikłać jakiś napis, znak czy zobaczyć wreszcie rzeźbę lub obraz – trzeba wiele się po prostu naczytać, nauczyć, zrozumieć. W programach jest tylko cząstka spraw które chciałbym przekazać, ogromna ich ilość jest niestety opuszczana ze względu na czas trwania programu. Tak jak w przypadku Templariuszy – nie zmieściła się historia ich zdolności bankierskich i organizacyjnych. To zresztą było przyczyną ich zguby po 200 latach. Ci nasi gliwiccy ulokowali sobie „bank” właśnie przy Toszeckiej ( blisko Tarnogórskiej) gdzie maszerowały karawany kupców w jedną i drugą stronę brodem na Kłodnicy przy św. Barbarze. Ten znak krzyża „templariuszy” to tylko pretekst do podjęcia tematu. takie krzyżyki są w wielu kościołach, choć zwykle jednak inaczej wyglądają.
      Ale się znów rozgadałem – przepraszam za to kazanie.
      Mogę dać tylko jedną radę miłośnikom głębokiej historii – rozgryzaj jej tajemnice też sam. Jeśli masz czas.
      =M================

  3. Witom jeszcze roz. Mozno te moje wszkryfnincie sie pokoze – bo dzisiejsze o podziymnych przejsciach jeszcze sie niy pokozauo …(?)

    Chciouech sam dodac’, ize raduja sie ize duchownym kery mo piecza nad tym starym naszym kos’ciouym je ktos’ kery zno i geszichta swojego kos’cioua. Godom to bo niystety niy zowdy tak jest … 🙁

    Mom ale pomimo tego konsek inksze zdanie na temat Tymplariuszy we tym kos’ciale. Uwazom ize bou to naprowdy kos’ciou kery im sie powinno przipisywac’ jako siedziba. Czymu tak godom? Z tego co wiym we naszych okolicach i we coukim Oberschlesien bouo mocka kos’cuiouow kere bouy siedzibami Tymplariuszy (np Zerniki, Chudow, Chorzow, pod Raciborzym i naprowdy wiela wiela inkszych – niy byda sam wszyskich wymiyniac’ …). Som s’wiynty Bartuomiyj to niy ino patron Piastow S’lonskich, i w tym synsie i S’lonzokow, ale to bou s’wiynty fest wazny i czczony przez Tymplariuszy = przeca to odniego richtik wazno relikwia oni przechowywali == odniego ramie). Same pouozynie tego kos’cioua na tym pradawnym szlaku tysz je wazne. Te rycerze-mnichy peuniyli jak wiadomo niy ino funkcja chroniynia szlakow handlowych, ale i szpitali do pielgrzymow i podroznych. Z tym powionzano boua rola czegos’ na wzor „bankerow”. We Oberschlesien bouo dziesiontki podobnych miejsc kere mieli oni we swojyj opiece. Som tyn krojc i odniego forma to ciekawy temat som w sobie, bo przeca take detale jak forma odniego ramion tysz o czyms’ swiadczy – je to forma tzw krojca rycerskego, ale miejsce we kerym on je umieszczony (na szlaku) s’wiadczy niyzbicie ze datowanie Sobiszowic i Glywic z istniyniym tego zakonu tysz powionzywac’. Znane som zresztom wzmianki archiwalne o o wiele wczes’niyjszyj geszichcie Glywic niz to oficjalnie uznane daty godajom => „Anno Salutis 1005 – Lapide fundamentalem posuit et situm civitatis dimensuravit dux Oppoliensis, cuius nomen propter in numeras temporum iniurias in oblivionen deventi.” /znany badacz glywickyj geszichty J.Schmidt juz to tysz wiedziou, chocioz to zlekcewazou …. Ale i inkszy tekst cza spomniec’ (chocioz o wiela modszy) ==> „Gleiwitz, polnisch Gliwitze, soll schon 1100 oder 1204 vorhanden sein, in welchen letzteren Jahre es bereits eine Kirche hatte.
    Um 1286 gehörte der Ort zum Fürstenthum Teschen, dann zu Öls, zuletzt zu Oppeln und war mehrmals die Residenz einiger schlesischen Herzoge. Es warenhier zwei Schlösser vorhanden. Das eine stand inner-, das andere außerhalb der Stadt, nahe am Walle nach dem Beuthener Thore zu. Ersteres war die eigentliche Fürstliche Residenz, deren Überreste das verflossenen Jahrhunderts in ein Spinn- oder Stockhaus verwandelt wurden. Das zweite war gleichsam eine Citadelle zu der ehemals ziemlich stark befestigten Stadt, aus der man durch ein besonderes Thor zur Stadt gelangen konnte, welches jetzt vermauert ist; den ganzen Platz hat man selb mehr als 50 Jahren iin Gärten umgeschaffen; doch ist noch eine hohe Mauer vorhanden. Im J. 1626 (nach Knie 1625) wurde Gleiwitz von einem dänischen Truppen-Corps unter den kühnen Mansfeld hart belagert. Alle Versuche der Dänen sich der Stadt durch List oder Sturm zu bemeistern, scheiterten aber gänzlich an der heldenmüttigen Vertheidigung der Bürger. Einer gewiß nicht ganz grundlosen Sage nach, sollten bei dem lezten Hauptsturme sogar die Frauen am Kampfe herab mit großen Massen kochendem Hirsebrei überschüttet , und diese hierdurch fast allein zum Rückzuge gezwungen haben. Ein diese Begebenheit darstellendes Bild hängt noch jetzt in der Gleiwitzer Pfarrkirche.”

    To je ze knigi
    „Vaterländliche Bilder, in einer Geschichte und Beschreibung der alten Burgfessten und Ritterschlösser Preussens.“
    Von K.A. Müller, Secretair bei der Königlichen und Universitäts – Bibliothek zu Breslau
    Ze roku 1837.
    Drukowane we
    Druck und Verlag von Carl Flemming.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę zatwierdź swój komentarz!
Podaj swoje imię i nazwisko