Kanał sztolniowy

Premiera odcinka w każdą środę w sieciach światłowodowych firmy Imperium Telecom na terenie Gliwic ok. godz. 16:30. Powtórki w sobotę ok. godz. 16:30, 18:30, 20:30.

30 KOMENTARZE

  1. Witom Panie Marianie

    Podjon sie Pan jednego z najciekawszych tematow glywickyj geszichty, Troszka dodom do Pana wypowiedzi bo zajmowouech sie tysz tym tematym, kery Pan tukej przedstawiou. Te nazywane przez Pana i wszyskich dzisiej „pochylnie” wtedy bouy mianowane „mostami przetaczanymi” (oczywis’cie ale po niymiecku). Dzisiejsze nazewnictwo je inksze niz kedys’ w synsie znaczynia tego technicznego – dlatego prosza czytelnikow zwrocic’ na to uwaga i niy mylic’ tych pojync’ z tamtych i z tych czasow!). NA odcinku miyndzy wylotym pokazywanyj sztolni a hutom we Glywicach bouy take dwa mosty przetaczane – jedyn wiynkszy a drugi miyjszy. Przetaczane na tych „mostach bouy niy barki ino uodzie. Ciekawo je tysz historia tych mostow przetaczanych, bo bouy one wzorowane na podobnych trosza wczesniejszych ze Angli i Irlandi – – te juzas’ wzorowane bouy na podobnych s’redniowiecznych iz terytorium dzisiejszyj Italii. Ilustracja tych s’redniowiecznych piyrwowzorow i ich dziauania przesuouech Panu swojego czasu. Funkcjonowauy te nasze mosty przetaczane w taki sposob ze na kamiynnych pochylniach uodzie na specjalnych drzewianych platformach, najpiyrw wciongane bouy pod gora, a potym spuszczane na dou. Dlatego wtedy mianowane to bouo „most”. Odbywauo sie to we dwoch kerunkach – w jednym bouy uodzie poune/zauadowane a w drugim jednoczes’nie uodzie puste (dziauo sie to rownoczes’nie w dwoch kerunkach na kozdym moscie przetaczanym). Barki puywauy piyrwotnie dopiyro z oklic huty w kerunku miasta Glywice i dalyj. Z czasym sie to zmiyniauo i nalezy to rozrozniac’ zaleznie od okresu czasu.

  2. Troszka ciekawostek jeszcze odnos’nie tego tematu kere niysom powszechnie znane:

    Iserbach – to inksze miano Bytomki. Co nom te miano godo? „Iser” to downych wyraz kery znaczou kedys’ tela co po polsku dzisiej „żelazo” (niymiecke „Eisen”). „Iserbach” w takim wypadku idzie tuplikowac’ na polsko godka jako „żelazny potok”. Czyto to sie (wymowa) „izer”. Te miano czynsto je uzywane w nazewnictwie np „Gory Izerskie”.

    Glywicko huta miaua kanauy kere dzielouy sie na:
    – kanau do transportu wyngla z tzw k. sztolniowego do huty (ze wschodu). Kanau sztolniowy, to ajnfach czyns’c’ pouonczynia wodnego kere zaczynauo sie w Chorzowie i kludziouo kilkanas’cie kilometrow pod ziymiom aze do miejsca kere pokozywou Pan Marian we Glywicach. Kanau sztolniowy minowany bou tysz inaczyj kanauym gornym (Oberkanal).
    – kanau energetyczny (ze pounocy)
    – kanau do transportu wyrobow huty glywickyj (ze zachodu)
    No i oczywis’cie huta ta miaua i swoj mauy port.

    Kanau sztolniowy bou rozwionzaniym tech. kere umozliwiauo przez odniego „mosty przetaczane” pokonywac’ roznica wysokos’ci przeszuo 16 metrow.

    I na koniec to co zaskoczy wszyskich dzisiejszych polskich historykow to fakt ze produkcja huty glywickyj zwionzano je tysz ze produkcjom tukej produktu mianowanego po niymiecku „Alaun” a po polsku „ałun”. To miauo juzas’ zwionzek ze inkszymi gauynziami rozwijajoncyj sie w tamtych czasach industrii we Glywicach (np papiyrnictwo, garbowanie skor). Stosowany tyn produkt bou tysz w cylach zabezpieczania budowli drzewnianych przed ogniym = drzewo przez to niy chciauo sie zapolac’. We Oberschlesien bouo jeszcze pora miejsc kaj Alaun bou produkowany (np wele Rybnika). Glywicki Alaun (ałun) produkowany bou przi uzyciu kopalin ze okolic Tarnowskich Gor, produktow uboczynch glywickyj huty i miauowi wynglowymu. To juz ale temat na oddzielny odcinek „Detektywa historii” by bou … .

  3. Budynek dawnego portu w Starej Hucie Gliwickiej jeszcze istnieje, chociaż jest mocno przebudowany. Dawniej była to jak gdyby potężna hala zbudowana nad końcówką odnogi kanału Kłodnickiego. Hala nie miała jednej ściany i tędy właśnie wpływały i wypływały barki załadowane żeliwnymi wyrobami huty. Zapewne początkowo stały tu ręczne żurawie, by potem załadunek odbywał się poprzez pierwowzór suwnicy bramowej. Dostawa węgla odbywała się odnogą kanału sztolniowego istniejącego w miejscu późniejszej linii kolei szerokotorowej. Doskonale obrazują to przepiękne kolorowe XIX wieczne mapy terenu kanału sztolniowego i zabudowań całej huty.
    =M================

  4. Chyba kedys’ wom posuouech fotka tego do Glywic. Znondzie to Pan i inksi tysz we knidze ze poczontku lot 60ych, wydanyj w dziesionto rocznica patronatu miasta Bottrop dlo Glywic. Je to fotka kero przedstawiom maketa tyj huty we muzeum monachijskim. Widac’ tam jak dochodziou tyn kanau do zabudowan’ huty itd. Mys’la ze o to Panu chodziouo. Niymom teroski czasu za tym sznuoac’ na stronach „Metamorfoz” bo jak se dobrze przipominom oni to odymie dostali. Jak Pan by to poczebowou to mom ta kniga (jak by co).

        • No tak, tylko że to odnoga surowców – spławiacze wyładowują łopatami węgiel. Nie pasuje mi ta rycina do rzeczywistości, bo węgiel na łodziach był w skrzyniach i do ich wyładunku i wysypania potrzebny był żuraw czyli kran. A na rycinie rysownik tego nie umieścił niestety. Ze skrzyni nie da się łatwo wyciągnąć łopatami węgiel, nie wierzę by huta pozwoliła sobie na taki idiotyzm i nie zamontowała na brzegu kranu. Obrazek jest do … luftu
          =M=========

          • Witom

            Panie Marianie, prosza dac’ obacht ze je to model naszyj huty tak jak wyglondaua we roku 1796. Musi Pan zawsze brac’ pod uwaga ze huta, piece, itd wielokrotnie i durch bouy przebudowywane – np som wielki piec z wiezom gichtociongowom wyglondou jakis’ czas potym coukym inaczyj jak na poczontku. Przijon Pan tysz ze to jest wyngel. Niych Pan kuknie na lewo od wody = tam je tysz cos’ skuadowywane. Glywicko huta niy ino wyngel miaua jako surowiec. Do huty tronsportowane bouy i inksze rzeczy, np wapiyn’, piasek, a nawet nawoz kon’ski do formierni – niy byda sam tego wszyskego wyliczou. Ale nawet keby przijonc’ ze je to wyngel to przipominom Panu ze we skrziniach zurawiami bou przeuadowywany ino wyngel w bryuach. Jak Pan np przeczyto opis dziauania portu u wylotu kole k. dziedzicznego, to prosza dac’ obacht na tyn detal = we skrziniach przeuadowywany bou wyngel gruby, a tak jak Pan to sam opisou” łopatami” boua tzw dzisiej „drobnica” przesypywano. Tak dziauo sie juz w samym spomniynym porcie wele Starego Zabrza. Odnosnie tych skrzin’, ich funkcji i wymiarow/rodzajow tysz egzystujom dokuadne opisy – nawet co do nich bouo uadowane itd, a co niykerych sam dodatkowo zaskoczy – transport nimi odbywou sie nawet aze do Gdan’ska (som tego teksty zachowane jako dowod do dzisiej).
            We tym kanauym bou tysz drobny wyngel transportowany np do produkcji Alaun’u (ałunu).
            ps

            kto niy zno sie na wynglu tymu zwracom uwaga na znany jeszcze kozdymu kto zamawiou kedys’ wyngel nawet do domu, „problym” grubosci wyngla = jak furman miou prziwiys’c’ wyngel po oddaniu mu tzw asygnaty, to gozdy gospodorz chciou miec’ wyngel bez drobnicy i dowou np obacht zeby mu niy prziwiyz’li tego co sie mianuje miauym.

            ps2

            tyn model cza obejzec’ tysz w cauos’ci bo jak Pan sie np przijzy je tam niy jedyn ino kanau – co widac’ tysz na tym obrozku. Jak byda kedys’ we München to to Panu knipsna.

            knipsna – sfotografuja

            durch – ciongle

            kuknie – spojrzy

            dac’ obacht – zwrocić uwaga

          • Cosik jeszcze je na tym modelu przedstawione co niy kozdy zaroski merknie, a co je ciekawom informacjom – prosza dac’ obacht na te przes’wity w miejscach kaj sie kon’czy kozdy kanau!

            Pozdrowiom i winszuja dalyj ciekawych odkryc’ i ciekawych odcinkow „Detektywa historii”

  5. Witom przi niydzieli

    Mom jedna zagadka godno kozdego „Detektywa historii”. Wiela razy kozdy juz czytou abo suyszou o tzw „sztolni dziedzicznyj” „wielka kludzowa sztolnia dziedziczna”. A kto wiy skond sie wzionuo te miano(nazwa) „dziedziczna” w tym wypadku???

      • Witom Pani Moniko

        Ja, to je richtik, bezto godom Bravo!
        Gynau idzie sam o to, ze jak inksze sztolnie korzystauy ze tyj naszyj sztolni w cylu odprowadzania odnich wod podziymnych, to we tyn czas wuas’ciciel tyj naszyj omawianyj sztolni erbnou automatycznie recht do urobiania odpowiedniyj czyns’ci ze pokuadow tamtyj/tamtych inkszych sztolni(kopalni).

        ps

        erbnou – odziedziczył, dziedziczył

        richtik – prawidłowo

        gynau – dokładnie

        recht – prawo

        • Jakie inne sztolnie/szyby odprowadzały wodę ze swoich pokładów korzystając z odpływu w Zabrzu?
          =M===============

          • Wito i raduja sie na kozde pytanie.

            Jak na zicher Pan wiy tyn systym bou w pewiyn specyficzny sposob „budowany” (jak niy to prosza dac’ znac’ a to wyklaruja ajnfachowo) i wedog projektu i rzeczywistos’ci przeprowadzany bou ze richtunku gruby we Zabrzu i ze richtunku gruby we Chorzowie (Königshütte je tu mianowano). Tak tysz wody tyj gruby wchodzom sam we rachuba. Gruba ta mianowaua sie „Königsgrube”. Inksze miana tyj gruby to „Karl von Hessen” abo „Król”. Musi Pan to ale trocha inaczyj rozumiec’, bo to bouy inksze czasy, a to znaczy dokuadnie ze; kopalnie bouy pa’stwowe i gwareckie(tak jak prywatne) i w naszym wypadku niy godomy o nazywnictwie porownywalnym dokuadnie do dzsiejszych czasow = bouy szachty kere bouy wuasnosciom roztomaitych wuas’cicieli. Jako ze te pouonczynie podziymne bouo jednoczes’nie kopane ze obu richtunkow (Chorzow i Zabrze)to juz momy te dwa miana, ale bouy po drodze i pouonczynia kopane na zasadzie tzw „s’wietlikow” czyli rodzajow szachtow kopane. To wszysko razym bouo tym przedsiymwziynciym o kerym godomy a kere zawdziynczomy Redynowi. Mom nadzieja ze sie dostatecznie ajnfachowo i zrozumiale wyraziouech.

          • Zapomniouech wszkryfnonc’ miana szachtow kere sam werci sie wymiynic’ w tym opisanym synsie. Bouy to „Vorsicht”, „Scharnhorst” i „Blücher”.
            Prosza wybaczyc’ ale merkuech ich niywszkryfnincie dopiyro po wysuaniu komyntarza.

  6. Pora wyjas’niyn’ co do tekstow kere sam umies’ciouech – bo niyje to temat ajnfacchowy do niywyznanych w temacie niy ino downego hutnictwa, ale i naszyj staryj glywickyj huty.

    Kanau kerym bouy wywozone produkty tyj huty bou kanauyym szyrszym od pozostauych glywickich hutniczych kanauow = do niego moguy i miyjsze odrzan’ske barki dopuywac’ == dlatego prosza dokuadnie czytac’ moje teksty i rozrozniac’ suowo „barka” od inkszych „uodzi”! (uwazny czytelnik moich tekstow dou na zicher na to obacht:)

    Skrzinie jakimi transportowano wyngel bouy inksze we odciinku podziymnym (sztolnia dziedziczno) i inksze na uodziach na kanale sztolniowym.
    Wyngel tzw „gruby” bou duzo drozszy i cynniejszy technologicznie, bezto bou transportowany we „skrziniach”.

    gichtociong – to stary wyraz uzywany niy ino na naszyj ziymi (Oberschlesien = Wiyrchny S’lonsk) ale i we Polsce. „Gicht” to w tym wypadku inaczyj po polsku „gardź” albo na dzisiejszo polsko mowa tuplikujonc „wsad”.

    Downe mapy pokazujom (niystety niy kozdo mapa je mi wolno sam przedstawic’, ze wzglyndow prawnych) roznice o kerych czytelnik dowiaduje sie sam we naszyj wymianie zdan’ – np Pan Marian najprawdopodobnie wspomino sam mapy ze pouowy XIX wieku a jo juzas’ opiyrom sie na tych kilkadziesiont lot wczes’niejszych.

    • Wyjas’niyn’ ciong dalszy.

      We roku 1811 ukon’czono budowa zwanego po niymiecku „Produkten-Kanal”, i tysz w tym samym czasie „Material-Kanal”, prziczym jednoczes’nie mauy jedyn „Krahn” (żuraw) postawiony sie ostou = bou on do wyuadowywania uodzi przeznaczony!

      We roku 1818 zbudowano sie ostaua gazownia dziynki keryj jakis’ czas obiekty huty bouy os’wietlane. A
      Pora lot potym (poczontek lot 20ych XIX wieku) postawiony sie ostou srogi „Krahn” (żuraw) do uadowania produktow.

      Jeszcze pozniyj (lata 30te) postawiony sie ostou jeszcze wiynkszy „Krahn”(żuraw) do wielkich czynsci produkowanych we naszyj hucie przeznaczony.

      Wiela produkowano czego bouo we piyrszych 50ciu latach istniynia naszyj huty i wszysko co sie z tom produkcjom itd wionzauo mom w moich zbiorach wyszczegolnione, incl surowce, stanowiska, zarobki itd. usw. Wiela szlamu bouo na dnie kanauow i take tam tysz som podowane. Co do transportowania tych uodzi na samym poczontku to mozno jedna ciekawostka tysz jeszcze sam spomna = jedyn mody „majtek”(Bootsknecht) zajmowou sie transportym jednoczes’nie dwoch uodzi na kanle sztolniowym.

      Wiyncyj sam odsia klarowac’ narazie niy byda – no chyba ze ktos’ mo jakes’ inksze konkretne zapytania, abo poczebuje jakis’ konkretnych informacji.

  7. Witom przi szlustydniu

    Skuli tego ize ostatnio zagadka boua wsumie stosunkowo ajnfachowo i piykno na nia odpowiedz’ daua Pani Monika, no to wypado nic ino konsekfyntnie te nazywnictwo poruszanego tematu wytuplikowac’ blank do kon’ca. Momy te niymiecko miano „Hauptschüsselerbstollen” kere zawiyro niy ino okres’lynie „dziedziczno” ale i „kluczowo”. Miano tyj sztolni po polsku tuplikowane je we cauos’ci „Główna Kluczowa Sztolnia Dziedziczna”.
    W takim wypadku pytom sie wszyskicvh szpecow, i niy ino ich, skond sie wzionuo te miano „kluczowa” w tym wypadku?

    ps

    szlustydziyn’ – weekend (sobota i niydziela)
    skuli – spowodu
    ajnfachowo – prosta, łatwa
    wytuplikowac’ – wytłumaczyć
    blank – całkiem
    miano – nazwa

    ps 2

    I na marginesie jeszcze cosik …

    Wedog mie zodyn, ani historyk, ani amator, kery sie zajmowou poruszonom przez Pana Mariana w tym filmie tematykom, niy wytuplikowou tysz poprawnie do kon’ca zasady dziauania tych „mostow przetaczanych” czyli „Rollbrücken, kere dzisiej sie mianuje juz „pochylniymi”. to co Pan Marian na tyn temat wspomniou to je take minimum – ogolnie w tym minimum poprawne samo w sobie, ale … . Jednak jak to bouo dokuadnie = jak funkcjonowauy te „mosty przetaczane” na naszym kanale sztolniowym, tego zodyn dokuadnie nikaj niy przedstawiou krok po kroku, i mys’la ze to by bouo ciekawym blank oddzielnym tematym niy ino dlo „Detektywa historii”. Abo?

  8. Sztolnie są kluczami do gór (w sęsie dawnego nazewnictwa górniczego, czyli do kopalni) za pomocą których otwiera się te kopalnie.

  9. Witom po poniydziouku i we wtorek przed strzodom 😉

    Bergmann, Bergwerk, to gornik i gora, we obu godkach naszych somsiodow to mo te same znaczynie i pochodzynie. Zresztom beztousz tysz s’lonskoniymiecke miano „bergmon”. Ja, sztolnie juz we poraset lot starych tekstach o gornictwie ze terynow S’lonska tak bouy okres’lane choby te „klucze”. Bezto tysz Tarnowske Gory i polske gornicze okres’lynie „górotwór”. Dzisiej juz tego odrazu sie niyrozumi, bo niydos’c’ ize godka sie zmiynioua(w synsie znaczynia wyrazow) to i technika wydobywania gorniczego wyglondo juz blank inaczyj jak w downych czasach. Tak to sie wlazywauo downiyj do tych „podziymnych gor” po te „gornicze skarby” za pomocom tego klucza. Ta sztolnia niy boua jedynom kero sie tak mianowauo powszechnie, tak samo jak niy boua jedynom „dziedzicznom” we naszych okolicach. Ta sztolnia boua ale jednom ze najwiynkszych i nojwiyncyj znaczoncych dlo rozwoju gornitwa we Oberschlesien / Wiyrchnym S’lonsku, i chociosz niy boua do kon’ca udanym przedsiymwziynciym, to jednak stoua sie symbolym tego naszego „Czornego S’lonska”.

    ps

    bezto, beztousz – dlatego, spowodu tego
    blank – całkiem
    mianowac’ – nazywać
    wlazywauo – wchodziło
    kero – która
    Czorny S’lonsk – Śląsk Czarny – jedno z określeń części ziem górnośląskich, w odróżnieniu do np tzw Śląska Białego i Śląska Zielonego, chociaż niejednokrotnie jeden teren wchodził po części w drugi w tym sęsie, a i inne określenia jak np tzw „Żabi Kraj” się tutaj tematycznie przeplatały.

  10. Panie Marianie, z pewnym opóźnieniem obejrzałem Pana materiał i mam pytanie: czy istotnie dawne torowisko na przedłużeniu ulicy Przewozowej, służyło li tylko do wywozu odpadów na „hałdę Huty 1 Maja”, jak informuje Pan widzów? Zawsze byłem przekonany, że tym szlakiem wiodła trasa wąskotorówki Gliwice – Bytom Karb, którą jeździły bynajmniej nie tylko składy towarowe, lecz również osobowe, na co można znaleźć potwierdzenie w zdjęciach przedstawiających pociąg przekraczający około 400 m dalej most nad Bytomką, most którego przyczółki do dzisiaj można odszukać w pobliżu pierwszego (licząc od strony ulicy Królewskiej Tamy) „mostu łukowego”, jak zechciał Pan określić te budowle. Czy mógłby Pan rozwiać moje wątpliwości?

  11. Panie Macieju, jako były mechanik – maszynista, pracujący na wąskim torze spieszę z odpowiedzią na Pańskie pytania.
    To prawda, że odcinkiem, o którym Pan wspomina kursowały pociągi wąskotorowe, ale tylko towarowe. Zdjęcia pociągów osobowych to zdjęcia tzw. pociągów specjalnych, zorganizowanych na zamówienie miłośników kolei wąskotorowej. Pociągi osobowe tzw. „specjalne” przejechały z Bytomia Karbia do Gliwic i dalej do Rud dwa razy – po raz pierwszy 08.10.1994 r. , wówczas pociąg ze stacji Bytom Karb Wąskotorowy dojechał tylko do stacji Nieborowice i rok później, tj. 21.05.1995 r., wtedy pociąg ze stacji Bytom Karb Wąskotorowy dotarł przez stację Gliwice Trynek, aż do stacji Rudy i był to ostatni przejazd pociągu na tej trasie.
    Natomiast w latach 70 odcinek, o którym Pan wspominał był wykorzystywany, między innymi, do transportu węgla z KWK Makoszowy do PEC-u Gliwice, ponieważ przenośnik taśmowy z KWK Sośnica nie był jeszcze ukończony. Wtedy w Rudach stacjonowało 8 lokomotyw Lxd-2, z czego jedna była na stałe oddelegowana do obsługi odcinka PEC Gliwice – KWK Makoszowy i lokomotywa ta stacjonowała na co dzień na bocznicy zlokalizowanej przy PEC Gliwice.
    Pozdrawiam

    • Panie Michale, dziękuję bardzo za błyskawiczną odpowiedź, jestem pod wrażeniem. Od pewnego czasu próbowałem odtworzyć przebieg tego szlaku oglądając stare mapy i przeprowadzając wizje lokalne w terenie i – szczerze mówiąc – dziwiłem się, dlaczego wspominając o historii przewozów pasażerskich na GKW nie wzmiankuje się odcinka Gliwice – Karb, a tylko Gliwice – Rudy (ew. Markowice). Teraz to staje się jasne. Żałuję tylko, że nie było mi dane pojechać żadnym z tych składów.
      Mam nadzieję, że nie nadużyję Pańskiej uprzejmości, jeśli spytam, czy dobrze rozumiem, że tor 785mm był prowadzony do Sośnicy obok torów 1435mm po stronie południowej, omijał istniejące obecnie zabudowania stacyjne w śladzie ulicy Głogowskiej i rozgałęział się, dążąc w okolice dawnego Borsig Werke pierwotnie wzdłuż ulicy Galla, krzyżując się w jednym poziomie z ulicą Wolności, a później równolegle do istniejącego obecnie odcinka normalnotorowego, po nasypie i przechodził nad tą ulicą?
      Pozdrawiam.

      • Jest mniej więcej tak jak Pan napisał z tą różnicą, że wąski tor rozgałęział się, mniej więcej, na wysokości ul. Reymonta w Sośnicy, następnie północna część szlaku wiodła w kierunku ul. Wolności, ale nie krzyżowała się z tą ulicą na jednym poziomie, tylko przebiegała na wiadukcie nad nią (do dziś zachowało się oddzielne przęsło wiaduktu nad ul. Wolności w Zabrzu, po którym kursowała kolej wąskotorowa), a druga odnoga kierowała się w kierunku wschodnim i przebiegała na wiadukcie nad ul. Opwską/Działka na terenie Zabrza i biegła dalej (równolegle do jednotorowego odcinka 1435 mm), przecinając na jednym poziomie ul. Roosvelta (w rejonie stadionu Górnika Zabrze), tam zresztą był dwutorowy przejazd strzeżony, gdzie do dziś zachował się budynek dróżnika przejazdowego (musiałbym to wszystko pokazać Panu na mapie).
        Natomiast nieprawdą jest, że złomiarze zdemontowali stalowy most wąskotorowy nad Rzeką Bytomką, most został rozebrany na polecenie DOKP w Bytomiu.

        • Panie Michale, bardzo Panu dziękuję za wyjaśnienia. Chętnie obejrzę przebieg tego szlaku na mapie lub w terenie, jeśli zdecyduje się Pan mi kiedyś go pokazać.
          Niestety tu w komentarzach nie umiem wkleić obrazów, tym niemniej proszę spojrzeć na mapę dostępną w serwisie Mapster pod adresem: http://maps.mapywig.org/m/K.u.K._maps/series/075K/600dpi/3861_GLEIWITZ.jpg
          Proszę wybaczyć laikowi, ale widzę tam tor, który nazwał Pan „północną częścią szlaku”, przecinający ulicę Opawską w miejscu, gdzie rozpoczyna się dzisiejsza ulica Galla i podążający jej śladem aż do ówczesnej Kronprinzstrasse (dzisiejsza Wolności), którą zdaje się przecinać na wysokości dzisiejszego salonu Suzuki. Istniejąca do dziś zabudowa ulicy Jana Galla w Zabrzu na odcinku od ulicy Opawskiej do Wolności po stronie południowej, a następnie wschodniej jest cofnięta względem jezdni o ok. 2 – 4 m na całej długości, co czyni taki przebieg toru bardziej prawdopodobnym. Na późniejszych mapach (ta, do której link załączyłem, jeśli wierzyć opisowi, pokazuje stan na lata 1913-1914) przebieg tego szlaku pokrywa się z Pańskim opisem, być może chcąc uniknąć kolizji szlaków komunikacyjnych tor „przyklejono” do linii normalnotorowej, ale to już spekulacja. Z przyjemnością dowiem się czegoś więcej o trasach i losach kolei wąskotorowej. Gdyby zechciał Pan kontynuować wątek, który trochę wyrósł poza temat odcinka „Detektywa historii”, bardzo proszę o kontakt mailowy, podaję mój adres: [email protected].

  12. Dziękuję Panu Michałowi za fachowe wsparcie – stalowy most nad Bytomką o którym Pan Maciek wspomniał zniknął niepostrzeżenie praktycznie w ciągu jednego dnia, myślę że został skradziony na złom.
    Chyba trzeba będzie zrealizować odcinek Detektywa o wąskotorówce – miasto Gliwice. Tylko jak, skoro nie tylko że linii nie ma, ale nawet ślad po niej „pożarła” DTŚ?
    Jeśli Pan chce mapy Gliwic z liniami kolei wąskotorowej proszę zostawić swój adres mailowy poprzez naszą Redakcję z dopiskiem – dla Jabłońskiego [email protected]
    =M============

    • Panie Marianie, dziękuję bardzo za odzew. Chętnie porównam posiadane przeze mnie mapy z tymi, którymi zechce się Pan podzielić.
      Co do wąskotorówki na terenie Gliwic, to istotnie będzie bardzo trudno odtworzyć jej przebieg dla widzów, gdyż poza śladem, o który pytałem mamy jeszcze ślad w rejonie GZUT, most nad Kłodnicą i nasyp pomiędzy ulicami Pszczyńską i Kujawską, a dalej trasę Trynek – Rudy – Markowice, o której opowiedział Pan już w „Detektywach”.
      Pozdrawiam.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę zatwierdź swój komentarz!
Podaj swoje imię i nazwisko