Kopalnia niejedno ma imię. Część 2 – uran, glina i węgiel brunatny [FOTO]

Kopalnia uranu „KOWARY”

(na podstawie http://www.schondorf.pl/wyprawy/kowary-kopalnia-uranu/)
O tym, że góry w Kowarach zawierają uran wiedzieli już Niemcy w latach 20 ubiegłego wieku. Był to czysty przypadek, złoża uranu odkryto przy wydobyciu rudy żelaza. Z rud uranu pozyskiwano rad a uran był tylko odpadem. Mówi się, że potem już hitlerowscy naukowcy wydobywali uran w Kowarach na potrzeby badań nad swoją pierwszą bombą atomową. Istnieją legendy, iż w czasie wojny dzieci wyskrobywały uran łyżeczkami ze ścian. Dzieci po prostu się mieściły w ciasnych wykopach gdzie występowały złoża rudy uranu. Dowodów oczywiście na to nie ma. Uran występuje w postaci jakby żył w skale. Podobno, Niemcywykorzystywali też pracę jeńców wojennych. Największe jednak zainteresowanie złożami w Kowarach nastąpiło po 1945 roku. Radzieccy naukowcy byli bardzo zainteresowani wydobywaniem tu uranu. Oni to stwierdzili, że złoża są na tyle bogate, że warte wydobycia. W 1947 roku podpisano umowę o współpracy naukowo – technicznej między naszym krajem a ówczesnym ZSRR. Związek Radziecki zobowiązał się kupować od nas rudę uranową o zawartości 0,2 % oraz sfinansować jej wydobycie i budowę całej infrastruktury kopalnianej. Jednak, z każdym rokiem Związek Radziecki zmieniał mowę. Już na początku lat 50-tych, najpierw strona polska pokrywała połowę kosztów wydobycia, potem doszło już do tego, że „nam” ten interes przestał się opłacić. Trzeba zaznaczyć, że umowę podpisano na 20 lat! Miała wygasnąć w 1967 roku. Wydobywanie uranu miało być tajne, dlatego ukryto nazwę tego przedsiębiorstwa pod kryptonimem „Zakłady Przemysłowe R-1. Państwowe Przedsiębiorstwo Wyodrębnione” z taką nazwą pozostało do lat 70. Prace specjalistów polegały na poszukiwaniu, a potem wydobyciu rudy, wyodrębnianie z niej czystego uranu i transportu za wschodnią granicę. Wykorzystano też już istniejące kopalnie, jak „Wolność” właśnie w Kowarach. Rosjanie wywieźli z tego rejonu tysiące ton wzbogaconej rudy uranu. Szacuje się, że pozyskany z rud uran, mógł posłużyć do wyprodukowania około 200 bomb atomowych. Tak naprawdę, nikt tego nikt nie wie.

Kopalnia węgla brunatnego „BEŁCHATÓW”

(na podstawie https://pl.wikipedia.org/wiki/Kopalnia_Węgla_Brunatnego )
KWB Bełchatów mieści się na terenie gminy Kleszczów w powiecie bełchatowskim w województwie łódzkim. Kopalnię można obserwować z trzech punktów widokowych: na Górze Kamieńskiej oraz w Kleszczowie i Żłobnicy. Głównym odbiorcą jest Elektrownia Bełchatów. Kopalnia pracuje na dwóch polach wydobywczych – Bełchatów i Szczerców. Wydobycie węgla na pierwszym skończy się w 2020 roku, a na drugie w 2040.
Odkrycie węgla brunatnego w regionie bełchatowskim nastąpiło w grudniu 1960 r. W1977 roku nastąpiło rozpoczęcie pracy I układu KTZ (koparka – taśmociąg – zwałowarka) na odkrywce Bełchatów, zaś wydobycie pierwszych ton węgla brunatnego miało miejsce 19 listopada 1980 roku. Projektowaną zdolność wydobywczą 38,5 mln ton węgla brunatnego rocznie, kopalnia osiągnęła w 1988 roku. 12 września 1999 roku miało miejsce wydobycie 500-milionowej tony węgla z Pola „Bełchatów” i osiągnięcie półmetka eksploatacji.
Od października 2002 rozpoczęto rozruch pracy I układu KTZ w odkrywce w Szczercowie (w prostej linii 17,3 km na płn-zach od elektrowni), zaś w sierpniu 2009 roku miało wydobycie pierwszego węgla z Pola „Szczerców”. Zasoby przemysłowe pola szacowane są na 720 mln ton. W grudniu 2013 roku koparka K-41 w Polu Szczerców wydobyła miliardową tonę węgla z KWB Bełchatów.

Kopalnia gliny „CEMENTOWNIA ODRA OPOLE”

( na podstawie https://pl.wikipedia.org/wiki/Cementownia_Odra )
Działalność produkcyjna cementowni Odra oparta jest na wydobywanej nieopodal glinie o specjalnych właściwościach, pozwalających na produkowanie cementu portlandzkiego. Cement ten, powstaje ze skał wapiennych (margle, gliny) wydobywanych w kopalni oraz dodatków. Wszystkie te składniki są mielone, a powstała mąka surowcowa jest wypalana w piecu obrotowym, gdzie temperatura gazów sięga 2000 st. C. Tak powstaje „białe złoto” regionu.
Cementownia Odra powstała w 1911 roku pod nazwą Opole-Port na terenach fabryki cementu składającej się z trzech zakładów wyposażonych w piece szybowe. Początkowo piece obrotowe posiadały wydajność dobową 250 ton, jednak z czasem roczna produkcja zaczęła wynosić w granicach 250 tysięcy ton cementu. W latach 1948-1951 odbudowywano Cementownię Odra zniszczonej w wyniku działań wojennych, co była w tamtym okresie największą inwestycją przemysłu cementowego w Polsce. Natomiast modernizacja cementowni była realizowana w latach 1954-1956. W 1975 roku Cementownia Odra osiągnęła szczytową produkcję cementu na skalę 895 tysięcy ton. W 1992 roku Cementownia Odra została przekształcona w jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa Cementownia „ODRA” S.A., a rok później w ramach rządowego programu prywatyzacji przemysłu cementowego pakiet kontrolny akcji nabyła Firma Miebach Projektgesellschaft GmbH z Dortmundu, która zobowiązała się do modernizacji Cementowni. W grudniu 1999 roku została przebudowana linia technologiczna razem z towarzyszącymi obiektami, następnie przekazana do eksploatacji ciągłej.

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę zatwierdź swój komentarz!
Podaj swoje imię i nazwisko